Zo werkt Snores

Snores is een snurktracker voor iPhone en iPad, gemaakt door Flawless Studio. Je start hem voor het slapengaan, laat je iPhone op het nachtkastje liggen, en 's ochtends laat hij zien hoeveel en hoe luid je snurkte. Deze pagina legt zo helder mogelijk uit hoe hij dat meet.

Luisteren, op je iPhone

Snores luistert via de microfoon en doet elke seconde twee dingen. Het meet hoe luid de kamer is. En het vraagt de ingebouwde geluidsclassificatie van Apple, die op je iPhone draait, hoe zeker die is dat het geluid snurken is. Onderzoekssystemen hebben laten zien dat geluid alleen snurken heel nauwkeurig van ander lawaai kan onderscheiden ¹.

Een seconde telt als snurken wanneer de classificatie zeker is en het geluid minstens 4 decibel boven het eigen stiltepeil van de kamer uitkomt, de ruisvloer, gemeten over de laatste tien minuten. Daardoor negeert Snores constante geluiden zoals een ventilator en past het zich aan elke slaapkamer aan.

Licht, luid en episch

Hoever het snurken boven de ruisvloer uitkomt bepaalt de intensiteit: licht, luid vanaf 14 decibel erboven en episch vanaf 24. De kamer als referentie houdt nachten vergelijkbaar, ook als de telefoon op een iets andere plek ligt.

De Snurkscore

Elke seconde snurken telt voor 1 punt als het licht is, 2 als het luid is en 3 als het episch is. De score telt ze op voor de tijd dat Snores luisterde en maakt er een getal van 0 tot 100 van. Onder 10 is een stille nacht, 10 tot 24 licht, 25 tot 49 matig, 50 tot 74 luid en 75 en hoger episch. Probeer het in de Snurkscore-calculator.

Clips van de luidste momenten

Snurkseconden die dicht bij elkaar liggen vormen een snurkperiode. Snores bewaart 10 seconden audio rond de piek van elke luide periode en 's ochtends de tien luidste: de drie luidste zie je gratis, alle tien met Pro. Je kunt ze afspelen, bewaren, een naam geven of delen, en er een markeren als geen snurken, een partner of een ventilator, zodat de score hem weglaat.

Ademhaling tijdens het snurken

Snurken heeft een ritme: één snurk per ademhaling. Uit dat ritme schat Snores je ademhalingsfrequentie tijdens het snurken, en het merkt lange pauzes tussen snurken op: 10 tot 60 seconden stilte vlak na regelmatig snurken, gevolgd door weer snurken. Het hoort geluid, geen ademhaling, dus het kan niet zeggen waarom het snurken pauzeerde, en het stelt nooit een diagnose. Ademstops zijn een reden om met een arts te praten ².

Tijd in bed en slaaptijd

Snores schat wanneer je in slaap viel en wakker werd uit de rust en activiteit die het hoort, of leest de slaaptijd uit Apple Gezondheid als een andere app of een Apple Watch die heeft vastgelegd.

Privacy

• Geluid wordt op je iPhone geanalyseerd. Audio gaat nooit naar een server, niet de onze en niet die van iemand anders.
• Clips blijven op je iPhone tenzij je er een deelt of de optionele iCloud-back-up van de opnames die je bewaart aanzet (Pro, standaard uit), die ze opslaat in je eigen privé-iCloud.
• Oude clips worden na een week, een maand of drie maanden verwijderd, zoals je kiest, tenzij je ze bewaart.
• Scores, tijdlijnen, labels en notities synchroniseren via je eigen privé-iCloud. Er is geen account, geen reclame en geen tracking.

Wat Snores niet is

Snores is geen medisch hulpmiddel en geen slaaptest. Het kan geen slaapapneu of andere aandoening vaststellen, en een lage score sluit er geen uit ³. Als je je zorgen maakt over je slaap, zie dan snurken of slaapapneu? en praat met een arts.

Bronnen

1. Dafna E, Tarasiuk A, Zigel Y. Automatic detection of whole night snoring events using non-contact microphone. PLoS One. 2013;8(12):e84139. doi.org/10.1371/journal.pone.0084139
2. Young T, Shahar E, Nieto FJ, et al. Predictors of sleep-disordered breathing in community-dwelling adults: the Sleep Heart Health Study. Arch Intern Med. 2002;162(8):893-900. doi.org/10.1001/archinte.162.8.893
3. Kapur VK, Auckley DH, Chowdhuri S, et al. Clinical practice guideline for diagnostic testing for adult obstructive sleep apnea: an American Academy of Sleep Medicine clinical practice guideline. J Clin Sleep Med. 2017;13(3):479-504. doi.org/10.5664/jcsm.6506